Ημέρα 1060η.

Ξέρω, ξέρω. Έχω να σου γράψω πολύ καιρό. Αλλά και τι να γράψω; Ότι ξαφνικά ξέσπασε πανδημία στον πλανήτη; Ότι ξαφνικά έχασα τη δουλειά μου; Ότι ξαφνικά ο πλανήτης σε διάφορα σημεία του άρχισε να καταρρέει; Ότι ξαφνικά ήταν άγνωστο πότε θα μπορούσα να δω ξανά φίλους και οικογένεια; Ότι ξαφνικά κοιμόμουν και ξυπνούσα μόνο … Continue reading Ημέρα 1060η.

Ημέρα 968η.

Πολύ καιρό πριν μετακομίσω Λονδίνο μία πολύ καλή Φίλη (ξέρεις από αυτές με το φι κεφαλαίο), μου δάνεισε να διαβάσω ένα βιβλίο μετά από μία υπέροχη βόλτα στην έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο που ήταν και η πρώτη φορά που την επισκεπτόμουν. Καταλαβαίνεις πολλά για έναν άνθρωπο από τα βιβλία που επιλέγει να διαβάσει. Καταλαβαίνεις ακόμα … Continue reading Ημέρα 968η.

Ημέρα 923η.

Δεν έχω όρεξη να σου γράψω. Δεν ξέρω και τι να σου γράψω. Έχουμε αισίως μπει στην έκτη εβδομάδα που “μένουμε σπίτι” και μας επιτρέπεται να βγούμε μόνο για τα απολύτως απαραίτητα. Η μόνη έξοδος μας είναι η βόλτα του Θράσου που συνεπάγεται και τη δική μας ευκαιρία να πάρουμε λίγο αέρα και να περπατήσουμε … Continue reading Ημέρα 923η.

Ημέρα 716η.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου φαίνεται κάπως ότι μπήκα σε άλλη δεκαετία. Μου φαίνεται πολύ σπουδαίο, πολύ σημαντική στιγμή. “Γιατί το σκέφτεσαι τόσο; Δεν αλλάζει κάτι. Όλα πηγαίνουν όπως τα θες, άλλωστε”, μου είπε κάποιος. Κι εκεί συνειδητοποίησα ότι τελικά δεν είναι η είσοδός μου στη δεκαετία των 30 που μου δημιουργεί αναστάτωση, αλλά η … Continue reading Ημέρα 716η.