Ημέρα 142η.

Μια καινούργια μέρα ξημέρωσε στο Shey-boo (αργκό για τη γειτονίτσα μας). Μια καινούργια μέρα ίσον ένα καινούργιο, τεχνικό πρόβλημα στο σπιτικό μας. Για να καταλάβεις, είμαστε περίπου τρεις μήνες στο σπίτι κι έχουν παρελάσει ήδη τέσσερεις διαφορετικοί τεχνικοί, ο καθένας και για ένα άλλο πρόβλημα. Το λοιπόν, για να μπω στο ψητό και γιατί έχω ήδη … Continue reading Ημέρα 142η.

Ημέρα 135η.

Φοβάμαι ότι έχουμε πλέον εθιστεί. Δεν είναι λογικό αυτό που μας συμβαίνει. Είμαστε εθισμένοι στο σνιφάρισμα. Σνιφάρισμα φρέσκιας ντομάτας, λεμονιού και αγγουριού. Αυτά είναι τ'αγαπημένα μας γι'αρχή. Όχι δεν μας πείραξε το κρύο του Νησιού. Δώκε μου λίγο χρόνο να ξηγηθώ. Εμείς που λες αγαπητό ημερολόγιο, μέχρι πρότινος όλα μας τα γκρόσερις (σούπερ μάρκετ στα..ελληνικά!;) … Continue reading Ημέρα 135η.

Ημέρα 128η.

Όταν περπατάω στο Λονδίνο μια απλή, καθημερινή μέρα που γυρνάω από τη δουλειά, όσο δύσκολη ή κουραστική κι αν ήταν, πάντα μα πάντα κοιτώ γύρω μου με δέος. Θα μου πεις γιατί δέος; Είναι που θέλω να μην ξεχνάω πού είμαι και πώς έφτασα εδώ. Εκείνη η ώρα γύρω στις 6 το απόγευμα, ειδικά τώρα … Continue reading Ημέρα 128η.

Ημέρα 121η.

Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για ένα θέμα που με σημάδεψε βαθιά και για πάντα. Μου δημιούργησε ένα ενήλικο τραύμα. Γιατί υπάρχουν κι αυτά, μη σου πω ότι είναι και χειρότερα από τα παιδικά. Όλα ξεκίνησαν πριν πέντε χρόνια, όταν ήρθα στο Λονδίνο για πρώτη φορά να σπουδάσω το φάσιο το μάρκετινκ, σμολ λιτολ γκερλ … Continue reading Ημέρα 121η.

Ημέρα 113η.

Ξέρω ότι καθυστέρησα να σου γράψω από τότε που μετακόμισα εδώ αλλά η αλήθεια  είναι ότι πίστεψα πως δεν θα σε χρειαζόμουν. Αλλά μετά το ξανά σκέφτηκα και είπα κάθε ξανθιά (και μη) χρειάζεται ένα "αγαπητό ημερολόγιο". Ιδίως όταν προσπαθεί να κοιμηθεί για πολλοστή φορά νωρίς μπας και δε μοιάζει με τσαλαπατημένο ζόμπι του "Walking … Continue reading Ημέρα 113η.